Ang aking Buhay....

Nais kong ibahagi ang estorya ng aking buhay upang ito ay kapulutan ng aral nino man.

Ang akin magulang ay naghiwalay nun ako ay 6months plang. ang akin ama ay nag asawa ng iba habang ang akin ina ay nagpatuloy ng kanyang pag aaral. naiwan ako sa alaga ng aking uliran lola. ako po ay lumaki sa banketa ng novaliches bayan. sa gilid ng banko natutlog habang ang akin lola ang nagtitinda ng puto at kakanin pag madaling araw hanggan tanghali. at sa hapon nmn tinapa. lumaki ako n malayo sa ina ko.. si ina ay nasa bicol, nag aaral ng kanyang commerce. sb ni lola d dw ako pwde dun tumira kasi sa dormitoryo lang si ina. at wlang mag aalaga skin. sb rin ng lola na pag nakatapos n dw ang mama aahon n dw kmi sa kahirapan dahil magtratrabaho n sya sa banko. sa mura kong isipan ako'y tuwang tuwa dahil sa wakas magiging maayos n ang buhay nmn. araw araw kming nabibilad sa araw, nababsa ng ulan, nakikipaghabulan sa pulis. sa aking murang katawan ramdam ko ang pagod at hirap ng mabuhay sa bangketa. subalit ako ay masaya. dahil nrin siguro sa pangako ni lola at dahil nrin nakasanayan ko n. sa akin ang usok ng kalsada, alikabok at ingay nito ay munting paraiso. iba't ibang tao ang nkakakita ko. sa kalsada ko natutunan mag salita, bumuo ng kwento at magbasa. mga kasamang nmn nagtitinda ng tinapa ang aking naging unang guro. dala ko ang funny comics n hiniram ko mula sa nagtitinda ng diyaryo sa dulo ng banketa. lalapit ako sa kapwa ko tindera at mgpapaturo magbasa. hanggang magsimula n akong pumasok sa school. wla prin nabago, magtitinda, papasok at uuwi ksama ni lola.. suot ko ang aking uniforme mula madaling araw khit ang pasok ko sa school ay tanghali p. kailangan ko tulungan ang lola pra may pagkain kmi at pang suporta kay mama. naalala ko sinusundo ako ng nanay ng isa kong kamag aral mula sa banketa. ako ay nasa grade 1 ng makatapos si ina, tuwang tuwa ako.. nagpunta kmi sa graduation nya. unang skay ko ng train papuntang iriga. nakikita ko ang tuwa sa mata ni lola, at ang tinig ng pagasa sa kanyang mga tinig.  d ko rin maitago ang saya sa skin sarili, panay tanong ko kay lola kung malapit nb kmi. nasab ko p nga sa sarili ko sa wakas d n kmi magtitnda sa banketa kasi magtatrabaho n sa banko si ina. dumating kmi sa universidad ng bicol,nakita ko si mama at si lola, naiyak si lola sa tuwa. ako nmn yakap ko si mama.. umuwi kmi ng manila, nagsimulang maghanap ng trabaho si mama. sa kasamaang palad d sya mkahanap. nagtrabaho si ina sa grocery, at factory. ok n sana hanggang makakilala ng lalaki. ayw ng akin lola sa lalaki n un kasi isa syang karpentero at may 3 anak. pero sadyang matigas ang ulo ng aking ina. nkipagtanan sa karpentero. iniwan ako kay lola.umalis kmi sa bahay n inuupan nmn sa novaliches pra makalimot si lola. huminto rin kmi sa pagtitinda.  sobrang lungkot ng aking lola, nririnig k syang umiiyak sa gbi. yakap yakap ko ang lola ko.tumira kmi sa isang kamag anak ng lola ko sa pangarap. nakatira kmi sa kulungan ng  baboy, oo mabaho pero wla kming magagwa, binibigyan kmi ng pagkain pero tutong at halos d mo makain. habang sila ay nkasilong sa magandang bahay. lumipat kmi ni lola ng tirahan, ngayon nmn sa ilalim ng baging ng kalabasa. wlang ilaw, at sa tb ng ilog. nakikita ko kung panu magsikap si lola, nagtrabaho sya sa factory ng tsinelas. sugat sugat ang kanyang kamay. pra lang makapakain ako at mabuhay kmi.  gusto akong kunin ng mama ko pero ayaw ako ibigay ng lola ko. mabuti nrin dahil ayw ko dun. naaawa ako sa lola ko. ako ay nasa  grade 3 nun. nagdesisyon ang lola na magtinda ulit sa palengke.  pinagpatuloy nmn ni lola ang buhay, banketa ulit pero ngayon malinaw n sa akin murang isipan n kailangan nmn magsumikap pra samin maglola. kmi nlng dlawa. masaya n si mama sa bago nyang buhay kapiling ang bago nyang asawa. habang ako ay nagkakaedad sya nman pagtanda  ng aking lola. malabo n ang kanyang paningin, dahil narin siguro sa usok ng mga sasakyan, init ng araw sa banketa. dumaan p ang mga panahon, hindi n kaya ni lola magtinda, kaya ako nlng magisa nagtitnda sa palengke. d nrin kmi nagtitinda ng tinapa at puto. pocketbook n ang tinda ko at mga gamit sa bahay(mitsa, tawas at naptalena meron din sigarilyo). araw araw mula lunes hanggang linggo. patuloy akong nag aaral sa highschool.  suot ko ang aking uniforme habang dala dala ang bilao. pasalamat nlang ako kasi un mga pulis sa bayan d n ko hinuhuli dahil alam nila kailangn ko un pagpasok ng eskwelahan. nkapagtapos ako ng high school ng dahil skin pagtitnda. tuluyan ng ginupo ng kanyang sakit si lola. nakahiga nlng sya maghapon. kailangan kong huminto ng pag aaral pagkagraduate ko ng highschool dahil wla kming pera pang papaaral ng college. gustong gusto kong magaral kaso wla eh. namasukan ako bilang yaya sa isa nmn kamag anak n may kaya. 1000pesos amonth sahod ko sapat lang pra pambili ng gamot ni lola. nkakatuwa nmn ang aking alaga ay matalino at mabait. samantala, ang akin ina ay may 3 anak na. lumipat sila sa tabi ng bahay nmn sa pangarap village. nagtayo sila ng barong barong sa tabi ng barong barong nmn. ang kanyang asawa minsan may trabaho, minsan wla. mas laman un wla. wla rin trabaho ang akin ina dahil seloso ang asawa nya. swerte nmn n may scholarship n binibigay ang simbahan, caritas scholarship. nakapasa ako. ang saya ko sa wakas matutupad nrin un pangarap ko n makapgtapos. khit 2 yrs lang. tuwang tuwa rin ang lola ko. kahit hindi sya nkakbangon n alam ko masaya sya n makapagaral n ko ng kolehiyo. ngunit patuloy syang ginugupo ng sakit. tumungtong ako sa edad n 18, napagdesisyonan kong hanapin ang aking ama. sb ng aking ina ito raw ang isang sundalo n naging pulis. pumunta ako ng camp crame pra kunin ang monthly allotment ko 300pesos. bagama't d ko p nkikita ang akin ama meron nman syang sustento n binibigay pero ito ay kusang nababwas sa sahod nya. wla kming communikasyon. ang tanong ako sa crame kung panu ko b mkikita ang aking ama. marmi ang nagmagandang loob. matataas n opisyal ng pulis, kinuha lng nila un name ni papa at natrace nila. sb ko gusto ko po syang mkilala. makalipas ang ilan araw bumalik ako sa crame, kinakabahan ako, halo halong emotion . iniisip kong anung magiging reaksyon ko pagnkita ko sya. sa unang pagkkataon makalipas ang 18yrs ska ko lng mkikilala ang aking ama.pti ang kanyang itsura ay d ko alam. meron pic si mama pero bata p si papa nun. atlast ngkita kmi. ang una ko lang nsambit"ikaw ang papa ko".nkita kong umiyak si papa. nakasalubong nya pla ako sa hallway pero dahil d nya ko kilala at d ko rin sya kilala dumiretso lang sya. halfday kming magkasama. nagshopping kmi. nov27 un. hinatid nya ko sa bahay nmn. pero d ko sya pinakausap kay lola, d alam ni lola n nkilala ko n si papa ko. nangako si papa ko n babalik sya pagkadecember. naghintay ako wlang dumating. dahil sya raw ang busy. sb nya sa debut ko nlng dw jan 6 debut ko. dec 19 last n usap nmn after nun walan kming communication. jan 6 pumunta ako sa tagpuan nmn ni mama. sa alimall cubao. maghapon ako dun pero wlang papa n dumating. umuwi akong luhaan. nakalipas ang mga araw naisipan kong tumawag sa nagcarlan police station kung san nakadestino si papa.. upang marinig lang ang malungkot n balita. patay n dw ang aking ama, ambush sa san pablo.  jan 4 ng sya ay naambush, pumunta ako ng nagcarlan, nkita ko ang kanyang libingan. muli nmn gumuho ang aking mundo ksama ng aking munting mga pangarap n aking binuo simula ng mkilala ko si papa. nkilala ko ang aking mga kapatid saknya. ang kanyang asawa at mga kaibigan. nkita ko ang kaibahan ng buhay nmn ng mga anak nya. may magandang bahay at marangyan buhay. sa kabila ng pag iwan nya smin ni mama, alam ko sa sarili ko n mahal ko si papa. at nun makikilala ko sya nabuo un pagkatao ko. khit d sya nagtagal sa buhay ko salamat nrin kasi nkilala ko sya, nabigyan ako ng pagkakataon n mkilala sya.. patuloy ang buhay skin. pumanaw ang akin lola ilan buwan pagkamatay ni papa. feeling ko ulila n ko. tumira ako sa ibang tao, nag sarili, nakatpos ako ng 2 yrs course ko. swerte nmn n un school n pinagtapusan ko kailangn ng magtuturo, nagtrabaho ako bilang computer teacher sa loob ng isang taong.  nalugi un school at nagsara. lumipat ako ng dumaguete pra magtrabaho sa ice cream factory, 3 yrs ako nagstay hanggang napagdesisyonan kong magabroad,singapore ang unang bansa n pinagtrabahoan ko. domestic helper, 320SGD  sahod, 7 months salry deduction, wlang off day. ang hirap dun, gigising k ng 5am matutulog k ng 2am. lahat trabaho mo. pero kinaya ko.. hanggang dumating  ang swerte. natanggap ako bilang tourist guide, d ko alm kung panu at kung bakit. basta alam ko nlng un n trabaho ko. kumita ako ng malaki, at nag eenjoy. msasabi ko n tpos n ang hirap sa buhay ko. unti unti nkapundar ako nga bahay, natulungan ko sila mama ko. n simula p ng mag abroad ako suportado ko n. nagsimulang guminhawa ang buhay ko. laking pasamalamt ko kay Lord dahil binigyan nya ko ng pagkakataon n guminhawa. hanggang mkilala ko asawa ko. msasabi ko n isa akong achiever. naniniwala din ako n pagmalakas ang pananamplataya mo kay Lord never k nyang iiwan. ibigay mo lng laht sknya.. sya n bahala sayo.. sa lahat ng hirap at skit n pinagdaanan ko.,  Kay Lord lang ako kumapit.

"Be my Man"

I chose this song for Us. I may not be the perfect person, but I would do everything to make our relationship perfect. 

Be my ManCome to me and take my handand Be my ManTruly I must let you knowthat I'm in love with youAll I want is youHow I need youso please...Be my ManMaybe you could lose the painif you just tell meSay the words you long to whisperthat I want to hearsomethings on your mindis it hidden in your smileBe My ManJust forget the past it's time to mend your broken heartNo walls divide us nowSo dry the tears in your eyesNothing can stop us nowI'll give you all I haveBe My ManYou're the one that I adore

So please believe meI could never find the courageTo resist your charmNothing's more divineThan each momentYou are mineBe My ManJust forget the pastIt's time to mend your broken heartNo walls divide us nowSo dry the tears in your eyesNothing can stop us nowI'll give you all I haveBe My ManLet the sun shine through heartAnd make a brand new startStay with me each night and dayThrough the rest of my lifeJust like a work of artMy love will last until foreverJust like a work of artMy love will last foreverSophia 06

Starting Point

Hello World, I am back in writing again, I've been missing writing for years. Well, I can say that life's' treating me very well at this past few years, Life is being fair.  I had my up and down, I had my crying moments,. Moment that I almost give up and become hopeless. I am proud to say that I passed through the tunnel of Darkness with flying colors.. I had bumped in all sort of people, from good to bad,,. I had seen the world two side,. The differences,..How people from all walks of life dealt with every situation..I am happy,  to be one of the lucky people in the world who have seen what the world truly be. I had dealt with different culture shock.!. Language Barrier from different I had been.. culture differences,. It was such a nice experience to be part of different community. Through out this life journey I had passed on. All I can say "I became the best person that I can be". From now on,. I will share to the world my life....This is only the beginning of sharing..

Sophia06